เขียนจากใจ Khianjakjai

  เช้าวันจันทร์ที่ตู้เย็นว่างเปล่า หลังจากทริปเที่ยวทะเลในวันเสาร์–อาทิตย์  เช้าวันจันทร์ของฉันกับสามีเริ่มต้นอย่างวุ่นวายตั้งแต่ตีห้า  หลังจากส่งลูกไปโรงเรียนเรียบร้อย ก็ได้เวลาปั่นจักรยานออกไปซื้อของเข้าครัว เพราะในตู้เย็นไม่มีเสบียงเหลือเลย  (ในญี่ปุ่น ครอบครัวส่วนใหญ่มักซื้อของสัปดาห์ละ 1–2 ครั้ง เพื่อเตรียมอาหารทำเอง ไม่ได้ไปตลาดทุกวันเหมือนเมืองไทย)   ตอนนั้นฉันรู้สึกเหนื่อยล้า ขาแทบทรุด  ร่างกายเหมือนพักผ่อนไม่พอ  หัวใจเต็มไปด้วยความเร่งรีบและความวุ่นวาย  แม้ทะเลจะเพิ่งเยียวยาจิตใจไปไม่กี่วัน  แต่ความจริงของวันจันทร์ก็โถมกลับมาเร็วเหลือเกิน  ในใจแอบคิดว่า “ถ้าได้พักหายไปจากทุกอย่างเพียงวันเดียวก็คงดี” การพบเจอที่เปลี่ยนความคิด แดดเช้ากลางฤดูร้อนร้อนแรงกว่าที่คิด  ฉันเร่งปั่นจักรยานให้ถึงซูเปอร์มาร์เก็ตไวที่สุด เหงื่อไหลท่วมหน้า ขณะเดียวกันข้างหน้ามีผู้หญิงวัยทำงานคนหนึ่ง เธอสวมชุดสูทกางเกงกับรองเท้าส้นสูง  (หน้าร้อนญี่ปุ่นแค่เสื้อยืดก็ร้อนแทบละลาย)  เธอแบกกระเป๋าเอกสารใบใหญ่ท่าทางหนักอึ้ง ใบหน้าแดงก่ำเพราะแดดจั...