สู้ : เรื่องสั้นจากแม่บ้านญี่ปุ่น เติมกำลังใจให้รู้ว่า…คุณไม่ได้สู้คนเดียว
เช้าวันจันทร์ที่ตู้เย็นว่างเปล่า หลังจากทริปเที่ยวทะเลในวันเสาร์–อาทิตย์ เช้าวันจันทร์ของฉันกับสามีเริ่มต้นอย่างวุ่นวายตั้งแต่ตีห้า หลังจากส่งลูกไปโรงเรียนเรียบร้อย ก็ได้เวลาปั่นจักรยานออกไปซื้อของเข้าครัว เพราะในตู้เย็นไม่มีเสบียงเหลือเลย (ในญี่ปุ่น ครอบครัวส่วนใหญ่มักซื้อของสัปดาห์ละ 1–2 ครั้ง เพื่อเตรียมอาหารทำเอง ไม่ได้ไปตลาดทุกวันเหมือนเมืองไทย) ตอนนั้นฉันรู้สึกเหนื่อยล้า ขาแทบทรุด ร่างกายเหมือนพักผ่อนไม่พอ หัวใจเต็มไปด้วยความเร่งรีบและความวุ่นวาย แม้ทะเลจะเพิ่งเยียวยาจิตใจไปไม่กี่วัน แต่ความจริงของวันจันทร์ก็โถมกลับมาเร็วเหลือเกิน ในใจแอบคิดว่า “ถ้าได้พักหายไปจากทุกอย่างเพียงวันเดียวก็คงดี” การพบเจอที่เปลี่ยนความคิด แดดเช้ากลางฤดูร้อนร้อนแรงกว่าที่คิด ฉันเร่งปั่นจักรยานให้ถึงซูเปอร์มาร์เก็ตไวที่สุด เหงื่อไหลท่วมหน้า ขณะเดียวกันข้างหน้ามีผู้หญิงวัยทำงานคนหนึ่ง เธอสวมชุดสูทกางเกงกับรองเท้าส้นสูง (หน้าร้อนญี่ปุ่นแค่เสื้อยืดก็ร้อนแทบละลาย) เธอแบกกระเป๋าเอกสารใบใหญ่ท่าทางหนักอึ้ง ใบหน้าแดงก่ำเพราะแดดจั...